กระดาษทิชชู จำเป็นหรือแค่สิ้นเปลือง

หลายๆคนก็คงจะพอเดาได้ว่าวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตกระดาษชำระ ได้แก่เยื่อกระดาษ ซึ่งได้แก่เยื่อกระดาษบริสุทธิ์ ได้แก่เยื่อกระดาษที่ได้จากกระบวนการคัดแยกเยื่อจากต้นไม้เยื่อเวียนใหม่ ได้แก่เยื่อกระดาษซึ่งผลิตจากกระดาษที่นำกลับมาใช้ใหม่โดยผ่านกรรมวิธีในการจัดแยกเยื่อกระดาษจากสิ่งปฏิกูล และหมึกพิมพ์ และผ่านกระบวนการฟอกสีเพื่อให้ได้เยื่อกระดาษสีขาว สำหรับเป็นวัตถุดิบการผลิตต่อไปโดย สำหรับกระดาษชำระ หรือกระดาษทิชชูนั้น ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักธุรกิจชาวอเมริกา นามว่า นายโจเซฟ กาเย็ตตี้ และออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1857 แต่น่าเสียดายที่กิจการของเขาได้ขาดทุนย่อยยับ เพราะคนส่วนใหญ่ไม่นิยมใช้ กลับไปใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ และใบปลิวต่างๆ แทน ด้วยเหตุผลที่ว่า อ่านได้ เช็ดได้ ไม่เสียเงิน แต่อีก 20 ปีต่อมา สองพี่น้องสกุล สก็อตจึงได้ผลิตกระดาษชำระออกวางขายอีกครั้งหนึ่ง โดยใช้ชื่อว่า สก๊อตทิชชู ในขณะนั้นส้วมชักโครก และห้องน้ำภายในอาคารเริ่มเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง ทำให้คนใช้กระดาษชำระมากขึ้น นอกจากนี้ยังใช้สะดวก เนื้อนุ่มและยังเข้ากับการตกแต่งห้องน้ำอีกด้วย ปัจจุบันมีการคำนึงถึงการลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมกันมากขึ้น ทิชชูผลิตจาก เยื่อเวียนทำใหม่หรือ เยื่อกระดาษรีไซเคิลแทนกระดาษทิชชูที่ผลิตจากเยื่อกระดาษบริสุทธิ์เพราะมีตัวเลขเปรียบเทียบชัดเจนว่า การผลิตกระดาษ 1ตันจากเยื่อรีไซเคิล 100% ช่วยประหยัดการตัดโค่นต้นไม้ได้ 17 ต้น ใช้น้ำน้อยลง 26,500 ลิตร แถมยังลดใช้น้ำมันอีก 378 ลิตร ทิชชูจากเยื่อเวียนทำใหม่เดิมมีแค่Read More

ขนมหวานฝีมือยาย

มีใครเป็นเหมือนเราบ้างมั้ย เมื่ออายุมากขึ้นจะมีบางครั้งที่นึกอยากจะย้อนเวลากลับไปเป็นเด็ก อยากจะย้อนเวลากลับไปอยู่บ้าน นึกถึงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา ได้กินข้าว กินขนมร่วมกัน เรามักจะชอบนึกถึงสิ่งเหล่านั้นมาโดยตลอดยิ่งนึกถึงยิ่งคิดถึง ในปัจจุบันเราต้องมาทำงานไกลบ้าน ไม่ค่อยมีเวลาได้กลับบ้าน เพราะวันหยุดยาวไม่ค่อยมี หากจะกลับหลายวันก็ต้องลากลับ ก็อย่างว่าเมื่อถึงวัยทำงานเราต้องจากบ้านมาอาศัยอยู่ในเมืองใหญ่ ผู้คนมากมาย สังคมเปลี่ยนไป รวมทั้งอาหารการกินก็เปลี่ยนไป ทั้งคุณภาพ ราคา ของหวานก็มีเยอะแต่บางครั้งก็สู้ราคาไม่ไหว จนทำให้นึกถึงคนที่อยู่ทางบ้าน คิดถึงฝีมือการทำอาหารของคนที่อยู่ทางบ้าน เมื่อสมัยที่เรายังเป็นเด็ก หรือพูดง่าย ๆ ว่า ตั้งแต่เกิดมาจนจำความได้ เราก็อาศัยอยู่กับพ่อแม่ ตายาย คือครอบครัวเราเป็นครอบครัวใหญ่ ละแวกบ้านจะมีแต่ญาติพี่น้องของเราทั้งนั้น ตอนเด็กเราชอบกินอาหารฝีมือแม่ และชอบกินขนมฝีมือยาย วันนี้เราจะมาเล่าถึงยายของเรา ยายเราเป็นคนชอบทำขนมเป็นชีวิตจิตใจทุกวันตอนเย็นยายจะทำขนมไว้ไปขายที่ตลาดแถวบ้าน ส่วนใหญ่ขนมที่ยายขายจะเป็นขนมพื้นบ้าน เช่น บัวลอย ขนมต้ม รอดช่อง ขนมใส่ไส้ ขนมครก ข้าวต้มมัด ขนมตาล เป็นต้น ในทุก ๆ วันเราจะชอบไปช่วยยายทำขนมเสมอเพราะการทำขนมเป็นอะไรที่สนุกมาก ๆ ยายชอบให้เราเช็ดใบตอง ตัดใบตองให้เป็นวงรี แล้วก็ให้เราปั้นลูกขนมต้ม เราเป็นลูกมือที่ดีเลยนะขอบอก เราชอบคั้นน้ำกะทิให้ยาย แยกหัวแยกน้ำกะทิ แล้วนำไปเคี่ยวกับน้ำตาลปี๊บ เอาไว้ใส่กับรอดช่องRead More

คนดวงกินผัว

บทความ         สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้เล่าถึงเรื่องจริงของหญิงคนหนึ่งมีนามว่า เล็ก  เธอคนนี้เป็นคนชาวจังหวัดพิจิตร เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กพอเข้าสู่วัยทำงานเธอได้เดินทางเข้าสู่กรุงเทพเพื่อมาทำงาน พอ 2 ปี ผ่านไปเธอได้พบรักกับชายหนุ่มชื่อ ณรงค์ นายณรงค์เดินทางออกจากบ้านที่จังหวัดศรีสะเกษ เพื่อที่จะเข้ามาทำงานกับพี่น้องที่ กทม. โดยทำดอกไม้ส่งขาย และทั้งสองก็ได้แต่งงานและมาอยู่ด้วยกัน ในย่านสมุทรปราการ ทั้งสองต่างช่วยกันทำงานทำงาน เพื่อที่จะสร้างครอบครัว อยู่มาวันหนึ่งในขณะที่ ไปส่งดอกไม้นั้น เล็กได้เดินข้ามทางรถไฟไป แต่ไม่พ้น เธอถูกรถไฟตัดขาทั้ง 2 ข้างไป โชคยังดีที่ เล็กรอดตายมาได้อย่างน่าปาฏิหาริย์  ครอบครัวจึงเสียใจกับเธออย่างมาก ด้วยความใจสู้ ในเวลาต่อมาเธอได้ใช้ขาเทียมทั้ง 2 ข้างทำงานจนคล่อง  ด้วยว่านับตั้งแต่วันนั้นเธอได้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนพิการ  ทางภาครัฐในขณะนั้นได้มีสวัสดิการคนพิการ คือการซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาล ในราคาถูก และไปขายในราคาปกติ ตั้งแต่นั้นเธอก็ได้ 2 อาชีพคือ คนขายสลากกินแบ่งรัฐบาล และคนขายดอกไม้  พอเวลาผ่านไปจวนเกือบ 2 ปี เล็กและณรงค์ ก็มีลูกชายด้วยกัน 1 คน ลูกของทั้งสองแข็งแรงRead More